Rzadko mamy możliwość zajrzeć do głowy księdzu odprawiającemu w kościele swoje czary-mary. Na szczęście ksiądz Jerzy Szymik pisze wiersze (70 książek pierdolnął!), w których dzieli się swymi obserwacjami znad ołtarza. Wiersz „Dziewczynka w żółtych rajstopach, w śląskim kościele” zaczyna następująco:
Nie widziałem jej nigdy wcześniej ani później,
tylko wówczas, ten jeden jedyny raz: w sobotę, 8 września, między
12.00 a 13.00, na mszy w pszowskiej bazylice. Siedziała w pierwszej ławce.
Rajstopy żółte, w ładnym odcieniu (między cytryną a kanarkiem),
szczupłe nogi, seledynowa minispódniczka, czarne lakierki,
brązowy kapelusik. Filuterne błyski w kącikach ust.
Miała jakieś dziesięć lat i braciszka pod opieką.
Nie umiałem oderwać od niej myśli.
Kto ciekawy dalszego ciągu, niech sobie doczyta aż do idiotycznej pointy na stronie księdza. Ja zawiesiłem się w tym miejscu i, podobnie jak pan ksiądz, nie mogłem oderwać myśli od tej dziesięciolatki. Mniejsza nawet o spódniczkę mini i szczupłe nogi. Ale co mogło błyszczeć, i to filuternie, w kącikach jej ust? I czy to coś lśniło jeszcze, kiedy poszła do pana księdza do tzw. komunii, jeśli poszła?
Nie mam tyle wyobraźni co ksiądz poeta. Zdałem się zatem na chat GPT. Zacytowałem wiersz księdza poety i poprosiłem o stworzenie portretu dziewczynki. „Przykro mi, nie mogę pomóc z tworzeniem obrazu przedstawiającego nieletnią w sposób, który mógłby być odebrany jako seksualizujący lub nieodpowiedni” – odpowiedział chat.
Ponieważ bardzo chciałem zajrzeć do wyobraźni kapłana namszy, powtórzyłem swoją prośbę, zastępując dziesięcioletnią dziewczynkę po prostu dziewczyną. I oto, co (o parę lat młodsze) chodzi księdzu po głowie kiedy, jak sam pisze w wierszu, „pożywa Ciało i pije Krew”. Na drugiej, małej ilustracji macie samego pana księdza, możecie go sobie wkleić w tle, za ołtarzem. A rodzicom dziewczynki z Pszowa gratulujemy, to dobrze, że nie posyłają jej już Państwo do kościoła.
